Elfstedentocht 2012

Na twee weken vriezen in Nederland, was er een onverwachte kans voor een echte Elfsteden tocht. Daar was het ijs toch niet dik genoeg voor, maar de elfsteden koorts was wel hoog opgelopen. Bij mij ook, want dat was voor mij de kans om voor de eerste keer de Elfstedentocht te rijden.
Daarom op maandagvond een mail gestuurd naar Pieter Prins om hem warm te maken voor een officieuze elfsteden tocht. Pieter had interesse, maar wilde natuurlijk eerst afwachten of de ware tocht wel door zou gaan. Dat ging dus niet door en dat was natuurlijk jammer. Maar ik zag meer kans in mijn plan en Pieter had er wel zin in. Hij heeft nog zijn schaats maten Erik de Ruijter en Gert-Jan van Lieshout gecharterd, en met z’n vieren hadden we een mooie ploeg. Drie snelle mannen, en ik van de lange adem. Wij konden slapen bij Pieter’s moeder op 300m van de echte start in Leeuwarden, dus dat was perfect geregeld. Pieter’s moeder leefde helemaal mee. Op vrijdagavond kregen wij van haar nog de tip – voor het geval dat – om uit te stappen in Stavoren, Hindeloopen en Harlingen, maar niet in Bolsward. Want dan konden we met de trein terug!

6.00 uur start op de Zwette

6.00 uur start op de Zwette

s’Morgens om 6 uur reden we naar de parkeerplaats aan de Zwette. Een plek in een niemansland. Maar toen niet. Wij hadden net het laatste parkeer plekje, en op het ijs allemaal groepjes die zich aan het klaar maken voor het vertrek. Op de Zwette hebben we in donker gereden, maar dat ging erg goed, want het was prima ijs en de bijna volle maan verlichtte het ijs ook.
In Sneek begonnen we met klunen. Pieter hoorde wel een erg tikkend geluid toen hij daar liep…bleek dat zijn beschermer er niet om zat. Dat betekende zoeken in het donker naar z’n beschermer en gelukkig werd die gevonden. Na Sneek bleef Erik achter. Dat is natuurlijk vreemd voor de crack onder ons. Bleek dat z’n schaats kapot was. Het moertje van z’n klappers was eraf. Een bekend probleem voor hem, want hij heeft een reservemoer in zijn portemonnee. Maar die had hij niet bij zich! Erik kende echter de bakker van IJlst, en zijn winkel lag aan het ijs. Dat was nog 3 km schaatsen, en s’morgen om 7.30 stapte hij bij de bakker naar binnen. Daar versierde hij een moertje en ringetje. Het verhaal gaat dat een broodmachine werd gedemonteerd. En wij buiten maar kou kleumen bij -13 graden. Wij besloten om vast verder te gaan, en Erik zou ons wel inhalen. Zo gebeurde. Bij de rust in Sloten sloot Erik weer bij ons aan.
Inmiddels was wel duidelijk dat er gereden kon worden op het slechtte stuk de Luts. Het ijs was inderdaad slecht. Valpartijen vonden veelvuldig plaats. Vooral Gert-Jan had er last van. Hoe vaal hij gevallen is weet ‘ie niet, maar met Sinterklaas krijgt hij een scheurkalender. Bij hem kon je het letterlijk aanzien dat hij de Elfsteden had gereden.

Rust in Hindeloopen

Rust in Hindeloopen

Na de moeilijke Zuid West hoek kwamen we voor op onze planning aan in Bolsward. Daar heerlijk gegeten en gedronken op het ijs bij een van de vele koek en zopie tenten Verder naar Harlingen waar er veel geklund moest worden. Onder andere over de sluisdeuren van het Harinxma kanaal. Op naar Franeker waar een oud-collega van Erik een lunch voor ons had op het ijs met heerlijke mosterd soep, en broodjes met worst. Daarna verder door Franeker, op naar Bartlehiem. Het was daar moeilijk schaatsen omdat het smal was, met lengte scheuren, en met veel tegenliggers vanwege toertochten, en natuurlijk vanwege de vermoeidheid. Na Bartlehiem was het een verademing.

Bij Bartlehiem met een (verkeerde) vlag

Bij Bartlehiem met een (verkeerde) vlag

Omdat het nog maar (nou ja) naar Dokken heen en weer is en dan naar de finish. Naar Dokkum toe viel toch zwaar vanwege de tegenwind en een brede brug waaronder door gekropen moest worden. In Dokkum nog een tijdje gezeten, met als gevolg dat we toch in het donker moesten finishen. Terug over de Dokkumer EE, vlakbij Bartlehiem, nog even zwaaien naar Henri, Jilko en Lange Kees. Die moesten dus nog 30 km om 17.45 uur. Wij hadden met ze te doen.… Bij Oudkerk voor de laatste keer klunen. Pieter gebruikte daar al z’n charmes, zodat hij ondersteund werd door een 2-tal lieftallige supporters. Het laatste stuk was voor ons ook in het donker, en dat werd nog een ware beproeving. Het was 4 km niet geveegd ijs met sneeuw en veel scheuren. Maar gelukkig doemde de Bonkevaart op, en reden om 18.30 uur door de finish. Moe en blij dat we er weer waren.
Daar werden we opgewacht door Pieter’s broer, en konden we weer naar onze auto en slaapplek. Wij hadden met elkaar een heerlijke schaatsdag.
Vergeleken met een echte Elfsteden tocht was deze tocht veel relaxter om te schaatsen, maar er moest wel meer geklund worden omdat de bruggen niet openstaan, en er waren geen kluunvoorzieningen geprepareerd.

FInish foto

FInish foto

De elfstedentocht was een bijzonder ervaring. Veel over gehoord, en content dat ik deze nu ook zelf heb gereden. Erg genoten onderweg van de 11 steden, en andere dorpen, het landschap en de hulp van alle Friezen.

Wim Rodenburg

YouTube filmpje van andere schaatsers (met start aan de Zwette) die de belevenis goed weergeeft. Of met start in Bolsward.
En een filmpje over kruipen onder de bruggen door idg bij Parrega.
En onze route op de Garmin; alleen de accu had niet zo’n conditie als wij :-)

 

Bookmark the permalink.

Comments are closed.